Milk me! Over borstvoeding enzo...

Deze blog verscheen reeds op mijn Nederlandse blog: Liesje Leerde Lotje Lopen

Binnenkort bereik ik een mijlpaal. Ter ere van deze mijlpaal een blog over borstvoeding! Over twee weken geef ik alweer 1 jaar borstvoeding! In het begin leek het er niet op dat ik die mijlpaal zou gaan halen. Al voor de geboorte van mijn dochter had ik besloten dat ik graag borstvoeding wilde geven. Ter voorbereiding heb ik braaf bij de verloskundigenpraktijk een middag een spoedcursus borstvoeding gehad. Ook heb ik me hier en daar online wat ingelezen over het onderwerp. Een goede voorbereiding is het halve werk, niet waar? Nou dat viel nog vies tegen…

Aanhapproblemen, vingervoeden en kolfdrama’s

Toen mijn dochter net geboren was dronk ze binnen een half uur probleemloos aan de borst. Een zucht van verlichting. Ze drinkt, dus ze kan het, dus borstvoeding is geen probleem. Te vroeg gejuicht…De rest van de dag lukte het drinken nauwelijks. Dochterlief was misselijk en ze leek vergeten te zijn hoe goed ze direct na de bevalling gedronken had. Prematuur gedrag, noemde de kraamverzorgster het. Elk voedingsmoment probeerde ik haar te laten drinken, maar aanhappen lukte niet meer. Direct maakte ik kennis met het fenomeen kolven. De weinige momenten van slaap die ik al had tijdens de kraamtijd werden opgeslokt door mislukte voedingspogingen, kolven (want ja, die melk moest er wel uit!) en vervolgens het met een spuitje voeden van mijn dochter (met een pinkje in haar mond). Er was telefonisch overleg tussen de kraamverzorgster en een lactatiedeskundige, maar dat leverde niets op. En eerlijk gezegd, ik had toen al gewoon zelf iemand in huis moeten halen, maar door de vermoeidheid heb ik dit nagelaten! Hier alvast mijn eerste tip: bij moeite met voeden, schakel direct een lactatiedeskundige in! Als je een aanvullende zorgverzekering hebt wordt een deel van zo’n consult vergoed. Wees ook niet bang om een second opinion in te schakelen als je er met de eerste persoon niet uit komt. Enfin, waar waren we? Het geven van borstvoeding verliep dus niet zoals ik had gehoopt.

De eerste vrije middag van de kraamverzorgster ging ook nog eens mijn kolf kapot. Wat ik ook deed, het ding trok niet meer vacuüm. Laat dat net tijdens de stuwingsdag gebeuren! Ik wist niet waar ik het moest zoeken. Met de hand kolven ging een beetje, maar was te pijnlijk om het probleem echt op te lossen. Mijn man heeft toen heel lief direct een vervangende kolf geregeld bij een lactatiedeskundige die een straat verderop bleek te wonen. De naam van de kolf die kapot ging zal ik hier niet noemen, het kan zijn dat het gewoon pech was. Wel ben ik blij met de kolf die ik ter vervanging kon kopen, namelijk de Ardo Calypso. En wat een verademing ten opzichte van kolf nummer 1! Deze was veel minder lawaaierig. Kolf 1 maakte echt het geluid van een melkmachine!

Op dag 8 besloot ik zelf maar aan de slag te gaan met tepelhoedjes. Die waren om onbekende reden niet geadviseerd maar bleken wel te helpen. Mijn dochter dronk opeens! De volgende voeding was het weer mis, dus op aanraden van mijn man besloten we om de lactatiedeskundige die de kolf had geregeld op huisbezoek te laten komen. En dat leverde meteen resultaat! Hoewel het voeden vooral in het begin wat aandacht nodig bleef hebben lukte het om borstvoeding te geven en kon het voeden met spuitjes en flesjes stoppen. Positief dingetje is dat mijn dochter wel meteen geleerd had om uit een flesje te drinken. Tepel-speen verwarring is hier nooit een issue geweest.

Lekken

Van tevoren had ik er niet bij stil gestaan dat borstvoeding geven soms onhandige bijkomstigheden heeft. Bijvoorbeeld dat je borsten toeschieten op momenten dat ze dat niet moeten doen. Gelukkig geen lekmomenten gehad in het openbaar, maar ik kan niet voeden of slapen zonder zoogcompressen. Ik weet niet waarom, maar ik moet altijd aan koffiepads denken als ik die dingen zie. Ik heb vele merken geprobeerd, maar bij de meeste goedkopere huismerken waren die dingen binnen no time vol en lekten ze als een tierelier. Dan toch maar het iets duurdere merk. Uiteindelijk kwam ik uit bij Natusan zoogcompressen. Deze zitten prettig en gaan bij mij langer mee.

Borstvoeding in het openbaar

Af en toe zie ik discussies langs komen over het voeden in het openbaar. Ik wil hierover niet veel kwijt, behalve dat je er soms gewoon niet aan ontkomt om buiten de deur te voeden. Mijn dochter dronk de eerste maanden steevast om de twee uur. Dat is vrij krap wil je buitenshuis iets doen, zonder te moeten voeden. Bovendien voed ik op verzoek en dat verzoek kan ook komen als je niet thuis bent…Er zijn plekken waar ik liever niet voed, met name als het om drukke plekken gaat. Mijn dochter is heel snel afgeleid en op drukke plekken gaat voeden dan lastig. Mijn dochter drinkt inmiddels ook water uit een flesje en eet al vaste voeding naast de borstvoeding, dus nu speelt dit niet meer zo, maar wat ik eerst vaak deed als ik lang weg ging was voor vertrek kolven en de verse melk in een flesje meenemen. Deze is 8 uur houdbaar buiten de koelkast en fungeerde als handig hulpmiddel als ik ergens was waar ik het niet prettig vond om te voeden. Ik weet, om je productie op pijl te houden moet je kolven als je een voeding mist, dat deed ik dan weer niet. Ik zorgde ervoor dat er niet teveel tijd tussen kolf/voedingsmomenten zat. Ook zorgde ik voor een kleine voorraad melk in de diepvries. Hiervoor gebruik ik de bewaarzakjes van Medela. Deze vind ik echt ideaal. Geen geknoei, makkelijk in gebruik. Helaas niet herbruikbaar, dat moet wel gezegd worden.

Verder heb ik een borstvoedinsgsdoek die ik zo nu en dan nog gebruik als ik rustig wil voeden. Ik vind de doek van Udder Covers erg prettig. Mooi printje, geen zware stof. 100% katoen en doordat de doek aan de bovenkant een beetje open blijft staan kun je gewoon je kindje zien tijdens het voeden. Nu mijn dochter iets groter begint te worden en grijpgrage handjes heeft wordt het wel lastiger om de doek op zijn plaats te houden.

Wanneer stop je?

Kreeg ik in het begin telkens de vraag of ik borstvoeding gaf, nu vragen mensen meestal wanneer ik stop. Mijn doel was een half jaar voeden. Het feit dat ik thuisblijf moeder ben hielp wel om dit te bereiken. Respect voor alle mama’s die kolven en werken! Sowieso: respect voor alle mama’s, ongeacht hoe ze hun kindje voeden! Wanneer stop ik? Als ik wil stoppen of wanneer mijn dochter niet meer bij mij wil drinken. Het aantal voedingsmomenten is al drastisch verminderd, vooral ’s avonds en ’s nachts drinkt ze nog een paar keer bij mij. We zien wel wanneer het stopt! Dit is in ieder geval wel het slot van de blog van vandaag :). Er valt vast nog meer over te schrijven, maar ik moet weer naar mijn dochter. Bye!